Sumarið komið með sanni og sólskin í hvers manns ranni.

Heil og sæl. Þá er nú sumarið komið í allri sinni dýrð og berst að nota dagana til útiveru komi maður því við. Mikið er búið um að vera hjá mér síðan ég bloggaði síðast. Um miðjan apríl byrjaði ég aftur í leikfiminni á HL- stöðinni eftir veikindahlé. Mikið var nú gott að koma þangað aftur hitta félagana og hreifa sig á ný. Nú mikið var um að vera í félagsmálum, fundum, sýningum og lokahófum eins og vanalega á þessum árstíma. Svo þurfti ég endilega að krækja mér í óhræsis kvefpest en ég hef verið laus frá pestum í vetur. Þá hófst nú sá ferill hjá mér að sýna þolinmæði og gera allt sem ég gæti til að bæta heilsufarið sem fyrst. Talaði við læknirinn minn og fékk sýklalyf. Stóratburður var framundan. Yngsti sonur minn hann Jóhannes Mar var að fara að gifta sig laugardaginn fyrir Hvítasunnu og ekki vildi ég nú missa af þeim merka atburði sem brúðkaup er. Allt gekk eftir heilsan kom hægt og hægt. Ættingjar og vinir streymdi af suðurlandinu hingað norður, tengdadóttir mín hún  Björg er úr Kópavoginum og hennar foreldrar og systur/ vinir,allt býr fyrir sunnan. Svo búa þar tvö börn mín sem eiga sér fjölskyldur þar og auðvita mættu til að taka þátt í gleðinni með okkur hér. Frænka mín og hennar maður voru líka væntanleg þessa helgi, en þau búa í Bandaríkjunum. Þetta var sko yndislegur tími Hvítasunnuhelgin. Athöfnin fór fram í gömlu Lögmannshlíðarkirkju sem er lítil og falleg 150 ára gömul kirkja. Prestur var séra Hannes Blandon

Veislan var svo í Skíðaskálanum í Hlíðarfjalli og mikið var um skemmtilegar uppákomur og svo var dansinn stiginn dátt, þar sem hljómsveit lék undir. Já þetta var sko skemmtilegur tími og svo að hitta fólkið sitt og kynnast nýju.

Eftir Hvítasunnuna fórum við hjónin suður Til Reykjavíkur, borgina okkar allra Íslendinga. Anna mín og Ragnar fóru með okkur. Ég fetaði í fótspor stóru kallanna og réði hana sem einkabílstjóra. Það er sko algjör lússus. Leigðum íbúð  meðan á dvölinni stóð, en við hjónin vorum bæði að hitta lækna.  Vorum mjög heppinn með veður þá daga sem við dvöldum þar.

Heima beið svo lóðin eftir snyrtingu, en enginn tími né heils hafði verið fyrir hendi til að sinna þeim verkum. Þar kom Anna og Ragnar til hjálpar, en ég þurfti endilega að koma mér upp veikindum, en er að ná mér núna og nýt sólarinnar þessa dagana.

Svo eignaðist ég langömmudreng þann 8. júní. Myndardrengur hann óskírður Sigþórsson.

Hugurinn ber mig........

Ég er nú hálf feimin að mæta hér aftur á bloggið eftir langt hlé. En ég ætla ekki að fara að afsaka það neitt enda er það ég sjálf sem ræð því hvernig ég ver tíma mínum. Það er mitt að velja og hafna.

Ég er búin að eiga yndislega páskahátíð notið matar- og kaffiboða og fengið góða gesti til mín. Veðrið hér hefur verið yndislegt og sólin skín á gluggann og hitar og lýsir upp. Útsýnið úr glugganum mínum Súlur, Glerárdalur og Hlíðarfjall í allri sinni dýrð. Aðsóknar met hafa verið sett í Hlíðarfjalli og þar sem fjöldinn allur hefur notið þess að renna sér á skíðum eða brettum þessa dagana.

 Liðinn er sá tími er ég stundaði fjallið en núna leikur maður sér bara í huganum, en þaðan má fara í ýmsar ferðir, klífa kletta og fjöll og þjóta heimshorna á milli. Gera alla hluti bæði mögulega og ómögulega. Já, þessi heili er ótrúlegur.

Ég set inn vísu eftir pabba minn sem samin var fyrir 40 árum og finnst mér hún eiga vel við hug minn þessa stundina.

Úr vetrardái er vorsins kraftur

vekur grös og blóma skraut.

Mér finnst þá sem ég yngist aftur

þó alltaf styttist lífsins braut.

Ég þarf að vaka vil ei sofa

er vorsól lýsir sjónhring minn.

Á hverjum morgni lífið lofa

lífsins faðir almátt þinn.

Hafið það gott vinir mínir og megi sólin veita ykkur yl í hjarta.

Hugleiðingar í snjónum.

Það er með ólíkindum hvað snjóað hefur mikið þessa síðustu daga hérna á norðurlandinu. Við höfum sko fengið "hvít jól" og langt er síðan ég man eftir öðrum eins snjó á jólum og nú. Fólk fær núna líkamsræktina sína við að moka og moka meðan líkamsræktarstöðvarnar eru lokaðar. Sjálf kýs ég frekar að halda mig í húsi og sleppa mokstrinum, þó ég léti mig hafa það að marg sópa af jepplinginum mínum á aðfangadag til að komast í mat til dótturinnar og aftur heim.

"En tímarnir breytast og mennirnir með" Fólkið eldist og það verður meira mál að leggja út í ófærur og mokstur. Og svo er með mig, hætt að flana út í ófærð og óvissu og met öðruvísi aðstæður og getu mína núna á efri árum, enda þrek og heilsa farin að láta sig.

Ég á samt ógleymanlegar minningar frá þeim dögum að lenda í ófærð og erfiðleikum á heiðum uppi, sitja blýföst í blindbil og bíða og biðja þess að guð og góðir menn kæmu til hjálpar. Og þá eins og svo oft á lífsleiðinni hef ég fundið að yfir mér er vakað og á erfiðum stundum skín  ljósið í myrkrinu.

Núna get ég bara setið og horft á hríðina hér við tölvuna. Bíllinn má bara vera á kafi í snjó, ekki þarf ég að mæta í vinnu og nógur matur til að nærast á. Það er alltaf eitthvað jákvætt við að vera ellilífeyrisþegi.

En þeir sem ráð okkar og laun hafa í hendi sér mættu hugsa um það, að það er ýmislegt sem við þessir ellilífeyrisþegar og öryrkjar getum ekki annast sjálf og þurfum að kaupa aðstoð við. Launin sem við höfum haft, eru ekki til að klípa af. En það virðist seint ætla að breytast áherslurnar á það hvar sé best að skera niður. Þeir vita að við getum ekki beitt verkfallsvopnum.

Kæru vinir vona að þið njótið jólanna og snjósins.

 

 

 

Gleðileg Jól og farsællt nýtt ár.

Óska öllum vinum mínum og vandamönnum gleðilegra jóla og farsældar á nýju ári. Megi nýtt ár verða okkur öllum gott og gleðiríkt. Hvít jól hér og mikill snjór og útsýnið eins og fegursta jólakort. Var að moka upp bílinn minn og verð svo örugglega að hreinsa hann aftur áður en við förum í mat til dótturinnar. Jólakveðjur.

Kalin strá.

Datt í hug að setja inn eitt ljóð úr gamalli ljóðabók sem ég rakst á í bókaskápnum mínum. Er það ein af ljóðabókunum sem hann pabbi minn átti. Rannveig Guðnadóttir gaf sjálf út þessa bók með ljóðum sínum árið 1940 og tileinkar hún föður sínum Guðna Einarssyni bókina. "Kalin strá".

Fyrsti vetrardagur.

Heilsar vetur ísa öld,

ægis gnauða dætur.

Eftir sólrík sumarkvöld

svartar byrja nætur.

 

Óðum fölna blómin blíð,

bleik er rósin prúða.

Afklæðist nú fóstran fríð

fögrum vetrarskrúða.

Vona að þó fósturjörðin okkar sé að klæðast hægt og sígandi sínum vetrarskrúða, verði ekki mjög svartar nætur í vetur. Það er nú orðnar miklar breytingar hjá okkur síðan þessar vísur voru samdar. ljósadýrð og allslags birtugjafar. Lifið heil.

 

 

Bara blíða.

Það er ekki annað en hægt að dásama þessa undanfarna daga. Veðrið eins og á best er kosið og áðan er ég átti leið út á snúru brostu við mér nýútsprungnir fíflar. Það minnti mig á litlu börnin sem tína þau á vorin í vönd og færa svo mömmu eða ömmu. Þeir minna mig líka á smið nokkurn sem vann á sama vinnustað og ég og færði okkur konunum sem unnu þarna fyrsta fífilinn sem fannst þar fyrir utan. Þetta eru ljúfar minningar, en núna vil ég helst ekki hafa þá á blettinum mínum, en eins og ein ónefnd kona sagði oft við mig " Hafðu þá bara í salat, þeir eru bráð hollir". Það hef ég samt aldrei gjört þó ég sé mikil grænmetis og jurtakona. En ekki meir um það.

Höndin mín vinstri er mikið að lagast (ég nota hana í hófi ) en það eru liðnar rúmar fimm vikur frá því ég braut mig. Í næstu viku fer ég svo í eftirskoðun til bæklunarlæknisins. Ég get þess vegna ekki byrjað strax á HL- stöðinni eða í sundleikfimi, en það styttist í það. Sakna þess líka að hitta ekki félaga mína þar, lítið séð af þeim í sumar. En félagsstörfin eru að fara á fullt aftur og það er gott að hitta vini sitt þar, enda yndislegur hópur.

Undanfarna daga hef ég verið í ýmsum snúningum byrjuð að týna inn af sólpallinum smá hluti, hreinsa grillið, klippa af kryddjurtum og þurrka. Satt að segja hef ég verið mjög akktíf undanfarið, enda mikill munur að geta farið að nota báðar hendur þó annarri sé hlíft, þetta lærist ósjálfrátt.

Yngsti strákurinn minn hann Jói Mar kom í gær og lagaði til fyrir okkur í bílskúrnum, ekki veitti af og losaði okkur við allt draslið, en þar var mikið af allskonar umbúðum og drasli eftir vinnuna hér ´við íbúðina í sumar. Að vísu var hann Sigþór pípari ( barnabarnið mitt) búin að losa okkur við helling af drasli þegar hann var að vinna í baðherberginu. Ég er svo sæl með breytingarnar á því og nýti mér vel sturtuna, plássmikla og kröftuga.

Vona svo að þið öll megi eiga gott haust og getið tekið vel á móti íslenskum vetri. Lifið heil.

 

 

Það haustar....

Hausta tekur, sumarið sem var allt of stutt hér norðanlands að kveðja og þó á sólpallinum séu en borð, stólar, grill og allskyns skraut og blóm í kerum og pottum dvelur maður þar lítið. En ekki set ég þessa hluti í geymslu fyrr en ég má til. Sólin er vonandi eftir að sýna sig og þá er gott að skreppa út og setja sig aðeins niður með kaffibolla, eða henda á grillið. Hér hefur ýmislegt verið að gerast í sumar, skipt um gler og lista í gluggum og baðherbergið gert upp, baðkarinu hent og í staðinn kominn flott sturta. Erum við hjónin mjög ánægð með þessa framkvæmdir, sem tóku samt mikið lengri tíma en við bjuggumst við. Mikill tími fór í að viða að sér efni, margt var að panta að sunnan og svo bíða eftir því, sem yfirleitt tók nokkra daga. Ég er svo heppinn eiga að pípara og smiði, en múrarar eru ekki innan fjölskyldunnar og það er miður því mikill tími fór í að bíða þeirra. Það virðist enginn kreppa hjá þeim og er það gleðilegt. En Palli minn var svo heppinn að rekast á einn góðan, sem reddaði baðgólfinu. Helgina 25-26 kom fólkið mitt, börnin og afkomendur þeirra hér saman á svokallað fjölskyldumót eins og siður er ár hvert. Eins og gera má ráð fyrir komast ekki allir sem skiljanlegt er, en það var yndislegt að Vigfús með sína fjölskyldu skyldi geta komið, en hann býr í Danmörk. Bjarmi sem er við nám í Odense mætti með hana Berglindi sína sem ég var að hitta í fyrsta sinn. Þetta var yndisleg helgi og takk fyrir börnin góð. Hrönn mín og Gústi voru svo áfram hér, meining var að við færum saman ásamt Önnu, Ragnari, Vigfúsi og fjölskyldu hans að Goðafossi, Mývatnssveit og til Vopnafjarðar, en þaðan er föðurfólk drengjanna hennar Önnu ættað og þar bjó hún fyrstu búskaparár sín. Vigfús vildi sýna konu sinni og börnum staðinn. veður var ekki hagstætt og loks er ferðin til Vopnafjarðar var farinn voru þau Hrönn og Gústi farin suður í góða veðrið þar . 11 ágúst var ég svo óheppinn að renna til í bleytu í Glerárlaug og handleggsbrjóta mig, svo gluggarnir sem ég var að byrja að mála að innan verða líklegast að bíða betri tíma ásamt ýmsu öðru, en verra gat það verið, þetta var vinstri hendin. Læt þetta duga að sinni. Góðar stundir vinir mínir.

Sumarið er tíminn....

Sumarið er yndislegur tími, fólk á ferðinni og margir komið og glatt mig með heimsókn sinni. Sumarið er tíminn sem fólk fer í frí og leggur land undir fót ef svo má segja og sækir heim ættingja og vini. Já þá er glatt á hjalla og enginn tími til að sitja við tölvuna. Áður en maður veit af er þessi dásamlegi tími liðinn sumri halla.  Haustið það tekur við með sínum yndislegu haustlitum.

Sjálf hef ég verið mest heima við enda verið að láta breyta og laga íbúðina, og flest sem til þessa verka þarf, þarf að panta frá  höfuðborginni verslanir eru bara með sýnishorn og liggja ekki með lager hér. Það er af sem áður var en líklega er þetta "kreppan,, En það sem er mest "pirrandi,, er maðurinn sem ætlaði að flísaleggja pallinn hér úti hann er ekki enn farin að láta sjá sig. Þeir eru að verða æði margir morgnarnir sem hann hefur sagst koma, en ekki sést hann en. Segið svo að ég sé ekki þolinmóð kona.

 Veðrið hefði nú mátt vera betra hér, en vonandi stendur það allt til bóta ef eitthvað mark takandi er á veðurspámönnum. Ég fór að vísu til Vopnafjarðar í gær með eldri dóttir minni, sonum hennar tveim, tengdadóttir og barnabörnum. Bóndi minn var lasinn og komst því ekki með. Þetta var ágæt ferð en heldur kalt og hráslagalegt og þoka á heiðinni.

Vonandi vöknum við hér á morgun í sól með múrarann á pallinum. Góðar stundir.

Til hamingju.

Til hamingju með daginn Vigfús Már Ragnarsson.

 

 Í dag er elsta barnabarnið mitt 35 ára. Vigfús Már fæddist hér á Akureyri. Hann býr nú í Middelfart ásamt konu sinni Margith og börnum þeirra Andríasi og Arndísi. Hann er nú staddur hér heima á Fróni ásamt börnum sínum, og telja nú niður dagana þar til Margith kemur næsta föstudag. Hann Fúsi ætlar ekki að halda upp á daginn af þeim sökum. "Segir þetta ekkert merkilegt afmæli" Meiri ástæða sé að skála við komu konu sinnar sem komst ekki fyrr vegna vinnu. En svo verða þau öll samferða heim til sín í Danaveldi.

  Andrías og Arndís fengu að kaupa sér ís er Ísbíllinn mætti hér í götunni. Þessar myndir eru teknar í bakgarðinum hjá mér.

Það er kannski ekkert merkilegra við að verða 35 ára, en margar aðrar tölur sem telja árin, Það er bara hvers og eins að meta það. En mér finnst merkilegt hvað þessi börn manns og barnabörn eldast eins og mér finnst ég vera ung enn, en þetta minnir þó á að barnaskónum er löngu slitið og svo átta ég mig líka á að það eru aðrar áherslur í skóvali hjá mér þessi seinni ár. Smá lækkaði hæla hæðina og hugsa nú meira um gæði, þægilegheit og stöðuleika þeirra, en tískuna.  

Verð aðeins að nefna það að ég er Evrópusinni og er ánægð með að farið verði að athuga hvað felst í þeim pakka okkur til handa, kosti þess og galla. Hefði nú ýmislegt geta sagt um þann leikhúsþátt sem fram fór á Alþingi í gær en ætla að sleppa því að fjalla um þau mál hér í dag. Óska bara þjóðinni okkar allra heilla í þeim málum sem framundan eru. Megi þau verða leist á skinsaman hátt, hvar svo sem fólk stendur í pólitík. Stöndum öll saman og styðjum hvort annað. Eigið góðan dag öll sömun.

Kvöld eftir kvöld...

Góða kvöldið vinir mínir.

Kvöld eftir kvöld hef ég ætlað að blogga, en svo er bara enginn tími mikið að gera við að gera sem minnst bara horfa á aðra vinna fyrir sig. Núna er búið að skipta um gler í gluggum hjá mér og útsýnið batnað mikið við það. Veðurblíðan hefur séð um að ég hef haldið mig meira utandyra en innan, skroppið aðeins inn til að ná í svaladrykki og aðra næringu, nú svo sef ég líka inni en.

 Tekið á móti góðum gestum, haldið upp á afmælið mitt og farið í afmæli til tengdadótturinnar. Fúsi komin heim frá Middelfart  í sumarfrí með börnin, frúin hans kemur svo seinna í mánuðinum. Fúsi á afmæli 17 júlí, en bíður með að fagna þeim áfanga þar til frúin kemur.

 Það var yndislegt að fá loksins að sjá Andrías og Arndísi litlu og kynnast þeim. Hef ekki séð þau síðan ég var við skírn Arndísar í des. 2004. En Vigfús sá ég síðastliðið sumar er hann skrapp heim til að vera við útför pabba síns. Nú svo eru fram undan fleiri afmæli í fjölskyldunni í þessum mánuði. Bíð en eftir múrara sem ætlar að leggja flísar á pallinn framan við íbúðina fer vonandi að sjá hann fljótlega. Núna er svo byrjað að gera upp baðherbergið hjá mér, hendi baðkarinu og læt setja sturtu og sitthvað fleira. Gaf mér samt tíma til að skreppa í sund og heita pottinn í morgun.

Hafið það gott vinir mínir og njótum sumarsins vel.